“ฐานบุญ” (ตอนที่ 1)



ฐานบุญ คือ คุณลักษณะส่วนหนึ่งของกระแสจิต ที่ทำหน้าที่เหมือนภาชนะรองรับกระแสบุญกุศลที่ตนสะสมไว้ คนไหนที่ฐานบุญน้อย หากเห็นในจิตก็จะเห็นเป็นแค่ชาม มีน้ำใสใส่ไว้ บางคนที่เคยมีบุญมากแต่กระแสบุญใกล้จะหมด ก็จะเห็นเป็นโอ่งขนาดที่ใส่น้ำตั้งวางไว้หน้าบ้าน แต่น้ำใสในโอ่งนั้นพร่องมาก . ฐานบุญแต่ละคนไม่เท่ากัน เพราะในแต่ละภพชาติสะสมบุญกุศลมาต่างกัน บางคนเห็นเป็นแค่ชามเล็ก ๆ บางคนเป็นโถแก้ว บางคนก็มีฐานบุญมากก็เห็นเป็นโอ่งใหญ่ แต่หากฐานบุญใหญ่จริง ๆ จะมองไม่เห็นภาชนะเลย เพราะใหญ่โตเกินจะเห็นได้ สำหรับคนที่ไม่ทำบุญกุศลหนุน น้ำในโถก็พร่องไปเรื่อย ๆ นี่คือการแปลงสัญญาณให้เข้าใจในแบบนิมิต . สภาวะบุญหนุนนำ คือ เมื่อประสบภาวะอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อบุญสะสมไว้มาก บุญก็จะมาหนุนนำช่วยชำระปัดเป่าภัยใด ๆ ให้เบาบางลงได้ หรือส่งเสริมให้ทำสิ่งใดให้สำเร็จ สำหรับผู้ที่มีบุญหนุนนำอยู่เนือง ๆ แต่ไม่ทำกุศลอย่างต่อเนื่อง ก็ทำให้น้ำในภาชนะบุญนั้นพร่องไปมาก ก็คือสภาวะบุญเกื้อหนุนใกล้หมด ทีนี้พอเสวยอกุศลกรรมวิบาก ก็ไม่มีอะไรมาช่วยบรรเทาได้ ต้องรับวิบากไปเต็มที่

("ฐานบุญสำคัญอย่างไร" โปรดติดตามตอนที่ 2)

อาจารย์อัจฉราวดี วงศ์สกล ที่มา: คัดจากถ้อยคำจากท่านอาจารย์เรื่อง “ฐานบุญ สำคัญอย่างไร?” 25 เมษายน 2018

ดู 22 ครั้ง

โพสต์ล่าสุด

ดูทั้งหมด