1 สมาธิ กับวิปัสสนาต่างกันอย่างไร?

 

          การปฏิบัติสมาธิ คือการฝึกจิตให้ตั้งมั่นอยู่ในอารมณ์เดียว เรียกอีกอย่างว่า สมถกรรมฐาน มีหลายเทคนิควิธี เช่น เทคนิคพุทโธ ยุบหนอพองหนอ สำหรับเทคนิคการปฏิบัติดั้งเดิม คือ อานาปานสติ เป็นหลักการเพ่งดูลมหายใจเข้าออกอย่างเป็นธรรมชาติ เพื่อทำให้จิตสงบ ผลที่ได้ จะทำให้จิตมีกำลังสติ สมาธิ ทำให้ความจำดี การทำงานมีประสิทธิภาพ การนั่งสมาธิหรือการเจริญภาวนา ยังถือเป็นบุญกุศลที่สูงที่สุดในพระพุทธศาสนา  เพราะขณะปฏิบัติจิตไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น และยังเป็นการสร้างกุศลขั้นสูง จนถึงภพภูมิเป็นเทพชั้นพรหม ให้แก่ตนเองในภายหน้า
          การปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน เป็นการภาวนาขั้้นสูง มีจุดหมายเพื่อการพ้นทุกข์ โดยการชำระกิเลส ความโลภ โกรธ หลง ความเศร้าหมองทั้งปวงออกไปจากจิต อานิสงส์สูงสุดถึงขั้นนิพพาน คือไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดอีก การจะปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานได้ต้องฝึกสมาธิอานาปานสติเป็นฐานอย่างเพียงพอก่อน
เตโชวิปัสสนา คือการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานโดยมีเทคนิควิธีในการจุดธาตุไฟในกายมาเผากิเลส ตามหลักคำสอน
อาตาปี สัมปชาโน สติมา พึงมีความเพียรเผากิเลสให้เร่าร้อน มีสติสัมปชัญญะรู้ตัวชัด และวางอุเบกขา ด้วยหลักการภาวนาที่มีอานุภาพในการเผากิเลสสูง และตรงตัว จึงทำให้ผู้ปฏิบัติพบความเปลี่ยนแปลงในตนเองอย่างรวดเร็ว ทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปสู่ความดีงามได้ภายใน 7 วัน

techo.png

2 ทำไมต้องออกปฏิบัติธรรมที่วัดหรือธรรมสถาน ปฏิบัติอยู่ที่บ้านไม่ได้หรือ?

 

          การปฏิบัติเองที่บ้านโดยไม่มีครูบาอาจารย์ จะขาดผู้ชี้ทางและจิตจะขาดพลัง เพราะที่บ้านเต็มไปด้วยกระแสโลกมายา การปฏิบัติโดยไม่มีผู้ชี้ทาง ก็จะทำให้เกิดความหวาดกลัว  และไม่มีความก้าวหน้าอันใด การออกปฏิบัติธรรมเพียงปีละครั้ง จะทำให้ได้พบทางอันประเสริฐ  จากนั้นสามารถนำหลักการไปปฏิบัติต่อเนื่องที่บ้านได้

3 ทำไมต้องปฏิบัติธรรม เสียเวลาทำมาหากิน?

 

          การปฏิบัติธรรมก็เพื่อยกจิตใจให้บริสุทธิ์ พ้นจากกิเลส เป็นการเพิ่มคุณค่าให้แก่ชีวิตในการได้เรียนรู้ธรรมของพระพุทธเจ้าในระดับการปฏิบัติ มิใช่รู้จากเพียงตัวหนังสือ การปฏิบัติธรรมจะทำให้จิตมีกำลัง สามารถรักษาศีลห้าได้เพื่อปิดประตูบาปและภัยเวร การมุ่งแต่ทำมาหากินอย่างเดียว เมื่อตายไปแล้วก็ไม่สามารถเอาทรัพย์ที่หามานี้ติดตามไปสู่ปรโลกได้ มีแต่บุญและบาปที่จะติดตามจิตไปได้ในภพภูมิต่อๆไป การแบ่งเวลามาปฏิบัติธรรมจะเป็นการสะสมกุศลและอริยทรัพย์ให้แก่ชีวิต ที่จะติดตามจิตไปได้ทั้งในปัจจุบันและในภพภูมิหน้า อริยทรัพย์จะทำให้เป็นมนุษย์ผู้ไม่ตกต่ำ และมีนิพพานเป็นที่หวังได้ อริยทรัพย์ได้แก่ ศรัทธา ศีล หิริ โอตตัปปะ พาหุสัจจะ จาคะ ปัญญา

4 ภาวะหมดบุญคืออะไร?

 

          การที่คนเรามาเกิดได้ก็ด้วยแรงส่งของบุญกุศลและบาป หากทำบุญมามากก็จะทำให้เกิดมามีพื้นฐานชีวิตดี เพียบพร้อมด้วยฐานะและปัญญา แต่หากฐานบุญไม่ดีก็จะทำให้มาเกิดโดยมีพื้นฐานชีวิตยากลำบาก นอกจากนี้ระหว่างทางก็จะมีกุศลผลบุญที่ทำมาแต่อดีต ผนวกกับการทำกุศลใหม่ในภพปัจจุบัน ส่งเสริมชีวิตให้เจริญก้าวหน้า ประสบความสำเร็จ แต่หากฐานบุญเก่าหมดและบุญใหม่ก็ไม่ทำเสริม ถึงเวลาที่อกุศลกรรมาส่งผล ก็จะทำให้ชีวิตพบกับความยากลำบากต่างๆ นานา การเป็นมนุษย์ที่มีคุณค่าจึงควรบำเพ็ญคุณงามความดี ที่เริ่มจากการให้ทาน การรักษาศีลให้บริสุทธิ์ และการเจริญภาวนา